Toch ben ik niet gelukkig," dacht Billy op zekere dag. "Ik wil gaan trouwen." Hij had allang een oogje op het meisje Suzanna. Dat meisje kon even goed met paarden omgaan als Billy zelf. "Die en geen ander," besliste Billy. Morgen vieren we bruiloft. Goed, zei Suzanna, toen ze nagedacht had. "Ik ga met je trouwen. Maar ik heb een wens. Pas wanneer je die vervuld hebt, zal ik je vrouw worden. Afgesproken," zei Billy. "En wat is je wens?"
Dat vertel ik je pas op onze trouwdag," antwoordde Suzanna lachend, sprong op haar paard en galoppeerde weg. Op de trouwdag droeg Suzanna een japon van ritselende zijde. Om de wijde rok mooi te laten uitstaan, had ze er een hoepel in verwerkt. En ga je nu mijn wens vervullen?" vroeg Suzanna. Billy de Coyote doet altijd wat hij belooft," zei Billy trots. "Zeg maar wat je wens is. Ik wil op jouw paard naar de kerk rijden, zei Suzanna. Je doet maar, knikte Billy somber. Maar ik vrees dat het slecht afloopt. Suzanna lachte maar eens. Ze liep naar Billy's vurige paard en eer het kon gaan steigeren; zat Suzanna al op zijn rug. Het paard hinnikte luid - en slingerde de bruid hoog de lucht in. Suzanna vloog steeds hoger en pas tegen een witte wolk kwam ze tot stilstand en begon als een steen te vallen. Maar omdat ze ook een springveer in haar rok had bevestigd, stuitte ze dadelijk weer omhoog van de grond en vloog opnieuw weg. En dat ging zo door - omhoog, omlaag, omhoog, omlaag. De zon stond al hoog aan de hemel en nog steeds vloog Suzanna omhoog, omlaag. Het begon te schemeren, de nacht viel in, de morgen brak aan en Suzanna was de uitputting nabij. Billy de Coyote en de bruiloftsgasten zagen het terneergeslagen aan en niemand wist raad. Ik zal toch iets moeten doen," dacht Billy, anders is er van mijn bruid over een week niets over dan de hoepel in haar rok. Hij trok zijn revolver en verschoot alle zes de patronen, die erin zaten. Daarna stak er een storm op en die sleurde de vliegende bruid naar de Ratelslang Rivier. Daar liet hij haar in het water vallen. Billy sprong te paard, slingerde zijn lasso en trok Suzanna uit het water. Maar de storm gaf het niet op. Hij ontwortelde bomen, rukte rotsbrokken los en spoelde de vruchtbare aardlaag van de prairie weg. Wacht maar! riep Billy woedend, "ik krijg je wel!"
En hij wierp zich op de storm. Razend probeerde de storm Billy af te werpen. Hij raasde met hem door het hele land, van de ene berg naar de andere, hij bulderde, blies, bruiste en loeide, brieste, suisde en huilde, begon te smeken, fluisteren en jammeren, maar Billy liet hem niet los. De storm brulde en sleurde Billy tot aan de wolken, hij stortte zich met hem omlaag, dook met hem het meer in, liet hem bijna bevriezen op een gletsjer en daarna verschroeien in het hete woestijnzand. Maar Billy de Coyote liet zich niet verslaan. Lachend riep hij: "Ik krijg je wel klein! Wacht maar, ik krijg je wel klein!" De volgende dag werd de storm moe, begon te hijgen, te reutelen en te zuchten; hij slikte iets weg en barstte in snikken uit. Dikke tranen liepen hem uit de ogen en het waren er zoveel, dat ze een brede rivier vormden. De storm werd wind en de wind werd een briesje en dat briesje sloop zacht en gewillig naar Suzanna, de bruid, en legde Billy de Coyote aan haar voeten. Nu werd er eindelijk bruiloft gevierd en Billy slingerde zijn lasso de lucht in en omdat het al begon te donkeren, ving hij er een stralende ster in, die hij Suzanna als bruidsgeschenk aanbood.

Wil je weten hoe dit verhaal afloopt? Woensdag 16 mei 21.00 uur Eet Cafe De Ster.

EL KNAPPO

12 mei vertrokken twaalf Relliemotorrijders met een begeleiding en ondersteuning van nog eens zes man vanaf de Buddy's voor de jaarlijkse
El Knappo. Via de buitengebieden van Markelo en Rijssen werd koers gezet naar Nijverdal. Onderweg ontlaadde zich een pittig regenbuitje.
Geen nood, een motormuis had een kennis in de buurt wonen waar we wel even in de schuur konden schuilen. Na een korte zoektocht in de
omgeving, kwam hij toch tot de conclusie, dat hij niet meer wist waar de man woonde. Wel was de bui inmiddels overgedreven en na wat klein
sleutelwerk aan een ouwetje op naar het eerste rustpunt. Tijd voor wat fris, een zoute haring, worst, kaas, een peuk en een hagelbui. De stoet

ging onder veel bekijks door Nijverdal om via Haarle, Luttenberg en Lemele naar de volgende stop boven op de Lemelerberg te gaan. Het ondersteuningsteam had ondertussen de barbecue klaargezet en de worstjes, speklappen en hamburgers verdwenen als sneeuw voor de zon.Door het mooie bosgebied van de Lemelerberg, via het weidse landschap van Lemelerveld, doken we de bossen van Mariënheem in om via Heeten naar Okkenbroek te rijden, waar achter een voormalige smederij een wel heel bijzonder motormuseum is gehuisvest. Zo'n vijftig voornamelijk Europese motoren zijn te bewonderen, variërend van nog op te knappen schroot tot weer rijdende gerestaureerde prachtexemplaren. De motorliefhebbers en techneuten konden hun hart ophalen en enkelen moesten bij de haren uit de showroom worden weggesleept. De eigenaar bewonderde ook nog even wat ouwetjes van de toerclub en sprak zijn waardering uit. Na wat sleutelwerk aan wat No Jappo's werd de laatste etappe van de rit afgelegd door het prachtige landschap van Holten en Markelo terug naar Buddy's, waar nog even onder het genot van een echt drankje de tocht werd besproken. Conclusie: Volgend joar weer!

Voor foto's kijk op fotogalerie.
 

De 1e vergadering van de zes is begonnen.
Ondanks Moederdag en voetbal toch een goedgevulde achterzaal van de Smidse.
1 van de agendapunten was het vergaderschema:
Volgende week de Ster, dan de Tapperij, vervolgens Bomans, de Bebsel en als afsluiter de feestvergafering bij de Buddy's.
De bromfietsgroep zit momenteel op 42 voertuigen. De afsluiter zal dit jaar dus goed gevuld de straat op gaan.
Goed gevuld waren ook de schalen met spare ribs.
En natuurlijk de niet te vermijden eiskoos...

Met grote verslagenheid hoorden we het bericht van het overlijden van Laurens Haverkate.

We wisten dat het de laatste dagen niet goed ging met hem.

Laurens heeft alle zeilen bijgezet de ongelijke strijd tegen zijn ziekte te overwinnen, hij wilde niet opgeven.

Toch komt het bericht als een schok binnen.

Laurens was vele jaren lid van de groep.

Hij heeft op zijn eigen enthousiaste manier gestalte gegeven aan zijn lidmaatschap.

Laurens hield niet van teveel discussie maar van aanpakken. Hij was een doener.

Hij hield tevens van de sfeer binnen de groep, hij was een gezelligheidsdier.

Hij stond nooit voorop, maar was wel duidelijk aanwezig.

We verliezen in hem een trouw en gedegen lid.

Veel groter is de lege plek, die Laurens achterlaat in zijn gezin.

Wij wensen Jessica, de kinderen Indy, Dyan en de verdere familie veel sterkte in deze moeilijke periode.

Zaterdag 12 mei wordt er weer de traditionele motortoertocht

verreden door Rellieleden.

Oorspronkelijk uitsluitend “No Jappo” motoren, maar inmiddels

worden de Japanners oogluikend toegestaan.

Begin- en eindpunt is zoals gebruikelijk bij de Buddy’s.

De 15 tot 20 deelnemers rijdend op motoren van gloednieuw tot van

net na de tweede wereldoorlog maken (in tegenstelling tot wat gebruikelijk is)

een rustig ritje van ruim 100 kilometer.

Deze keer gaat de tocht richting Nijverdal en Raalte, zodat een prachtig stuk

Twentse en Sallandse natuur aan ons voorbij trekt.

De Rellie zou geen Rellie zijn als de logistieke ondersteuning

niet uitstekend verzorgd zou zijn.

De groep wordt begeleid door twee topcateraars.

Zelfs aan een stuk cultuursnuiven is gedacht, een wel heel bijzonder museum

zal worden aangedaan.

We zullen jullie een verslag niet onthouden!

Zondag 13 mei begint de vergadercyclus weer.
We trappen af bij Ben "Pablo Ijscobar" van de Smidse.
Innemen vanaf half elf.

Niet vergeten, mama steet oe half!

Afzeggen in de loods of via de mail.

De eerste slijpschijven zijn reeds tot op het gaatje in rook opgegaan.

Een container vol met "oald iezer"staat tot de rand toe gevuld voor de deur.

Her en der een verdwaalde lege fles bier en een penetrante lucht van diesel en benzine prikkelt de neusvleugels.

Het is overduidelijk ...

Het is weer begonnen!

El Snorro heeft weer een bierviltje vol aangeleverd.

Kapet, zubeest en van dittum & dattum.

Zie zijn relaas in De Meester spreekt!

Zaterdag 12 mei zal MC El Knappo weer de jaarlijkse toertocht rijden.
Om 10:00 uur verzamelen bij de Buddy's voor een mooie rit van zo'n 100 tot 130 kilometertjes.
Opgave via f.toren@home.nl

Na een diepe winterslaap zijn we weer online.

Het wel en wee rondom de Goorsche Biertent Rellie is vanaf vandaag dus weer via deze site te volgen.

Voor de mobiele bezoekers van deze site: onderaan de pagina staat Standaard zicht.

Als je hier op klikt ga je naar de reguliere pagina.

Proost!